Bilmiyordum yalnızlığı anacığım
Ayrılığın azap bedelinde
Gece çığlıkları
Tüyler ürperten kâbuslarım
Terli dudaklarımda belirsiz ifadeler
Sensizlik çok acı anacığım
Hayat tüneline girer de insan,
Süzmez mi kendini ufukta bir gün?
Başıboş geçince ömrü bir zaman,
Sezmez mi kendini boşlukta bir gün?
Evreni düşünüp yalnız bir sabah,
Bir gülü kıskandırırcasına
İnadına ve şevkle
Sevgiyi yudumlamak
Adeta yaşayarak cenneti…
Bulutların allığında
Hasretini soludum bir sabah
Zafer marşlarıydı çaldığımız
Gönül türküleriydi
Ne sendin yorulan mırıltılardan
Ne de sevda ateşin
Biz miydik gezen yollarda geceler boyu
Serin rüzgâr okşarken saçlarımızı
Islak kaldırımlarda yürüyorum
Yürüyorum isyan dolu yüreğim
Al al yanaklarımda ter
Sabır taşlarını çatlatırcasına
Adımlar büyür
Yudumlar büyür…
Narçiçeğim yaban gülüm sevdiğim
Gelip geçecekti ya…
Senden uzak gecenin her anında
Korku ve telaşın geçer iliklerimden
Hatıralar kıpırdaşır derinliklerde
Çarklarında puslu silik hayaller
Ne canhıraş feryatlar
Ne de acı mutluluk
Dilime dolanan sözcüklerin
Hüzünlü merasimidir zaman
Bir uğultu gibi koridorlarda
Sonsuz bir sükût
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!