kaçmak istiyorum
kendimden.
gözlerimin bilmediği
bir yolda yürüyerek.
sırtımda
kendi sesimin yankısı.
avucumda
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Çok teşekkür ederim…
Evet, insan en çok kendine düğümlü.
Ve bazen en uzun yolculuk,
kendi içine varmak...
gidebilmek ne zor kendinden ve dahi kendini unutup, yeniden tanıyana, tanışana dek.. kutlarım..
Çok teşekkür ederim…
Evet, insan en çok kendine düğümlü.
Ve bazen en uzun yolculuk,
kendi içine varmak...
Teşekkür ederim bu içtenliğin için. Evet... bazen insan kendine bile uzak düşüyor. Kendi sesi, kendi gölgesi yabancılaşıyor insana. Ben de tam orada, o sessiz gurbetin ortasında yazdım bu şiiri. Cesur olmayı tercih etmeli insan dediğin gibi, kendini dinlemek... Anlaşılmak ne güzel.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta