kaçmak istiyorum
kendimden.
gözlerimin bilmediği
bir yolda yürüyerek.
sırtımda
kendi sesimin yankısı.
avucumda
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Çok teşekkür ederim…
Evet, insan en çok kendine düğümlü.
Ve bazen en uzun yolculuk,
kendi içine varmak...
gidebilmek ne zor kendinden ve dahi kendini unutup, yeniden tanıyana, tanışana dek.. kutlarım..
Çok teşekkür ederim…
Evet, insan en çok kendine düğümlü.
Ve bazen en uzun yolculuk,
kendi içine varmak...
Teşekkür ederim bu içtenliğin için. Evet... bazen insan kendine bile uzak düşüyor. Kendi sesi, kendi gölgesi yabancılaşıyor insana. Ben de tam orada, o sessiz gurbetin ortasında yazdım bu şiiri. Cesur olmayı tercih etmeli insan dediğin gibi, kendini dinlemek... Anlaşılmak ne güzel.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta