Hiçlik Makamına
Adım Osman,
Bazılarınız sevemedi beni,
Belki yalnızca ismimden ötürü,
Nedensizce...
Bilmezlerdi ki abimin adı ise Ali,
Gariptir ya, onuda sevemedi bazıları,
Aynı bende oldugu gibi...
Keşke sevmemekle kalsalardı.
Meğer sırf sevmemek dahi çoğu şeyden daha güzelmiş...
O mezhep şu mezhep
Bölenlere, ayıranlara ne demeli,
Oysa bir peygamber gelmişti
Sadece bir kitap,
100 e böldüler, sonrada 1000 e,
Yinede yetmedi...
Keşke sevmemekle kalsalardı.
Meğer sırf sevmemek dahi çoğu şeyden daha güzelmiş...
Sövenler, sayanlar, dövenler...
Vuranlar, kıranlar, yakanlar...
Piçlik makamından ötesi olanlar, hiç olanlar...
Ben Osman'ı, abim Ali'yi ve binlercemizi,
Nedensizce sevemeyen binlercesi ;
Şimdi beni sevin, onu sevin, herkesi sevin demeyeceğim
Demem o ki;
Bari sevmediğinizle kalın...
Ben ve benim gibiler sevilmese de mutlu olurlar,
Yeter ki, bir daha asla yanmasın canlar,
Akmasın kanlar.
Nezaketle.
(2016)
Kayıt Tarihi : 14.07.2026 17:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Sivas olaylarına duyulan üzüntü adına kaleme alınmıştır.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!