Hiçlik makamı Şiiri - Hasan Yılmaz 3

Topraktan geldik cihana,
Yine toprak olmak kârımız.
Nefis kapılmasın şana,
Hiçliktedir makamımız.

Derviş olan iddia etmez,
Bilenler söylemez derler.
Bu yolda hırs ile gitmez,
Başını hep Hu’ya eğenler.

Mal mülk birer emanettir,
Sözde kalır "benim" diyen.
Varlıktan geçmek servettir,
Hırkayı aşkla giyen.

Denizde bir damlayım ben,
Ummanda kaybolur adım.
Tenden geçip canlayım ben,
Hiçlikte bitti feryadım.

Kuru dalda gül açtırır,
Kadir olan ulu Sübhan.
Fakire devlet saçtırır,
Yeter ki sen "hiç" ol her an.

Büyüklük taslama sakın,
Gökten yere iner başlar.
Gönül yıkmayıp, huzur satın,
Kutlu yolculuk böyle başlar.

Sırrın içinde sır saklı,
Kendini bir şey sanma.
Dünya aklı şer akıllı,
Bu yalan renge kanma.

Ben garip bir hiçim,
Yârin kapısında kulum.
Nurla doldu postum içim,
Hu’ya varınca bitti yolum.
2022