kendimi adamışım yaşamdaki hiçliğe/ her nesne
içimde bir anafor burgacı/dibe çöküyor tortum
yalnızım...ve hüzün
yalnızlığımı örten ipince bir kar örtüsü
lanet olası yalnızlık ne çok seviyorum seni
uykularım susuz bir çeltik tarlası şimdi
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




soluğumda büyüyor boşluğu yaşamın/her nesne
içimde bir uçurum ağzı/yalnızım ve hüzün
yalnızlığımı büyüten süt annem
bize burda sadece susmak kalıyor.tebrikler
yaşam haki böğürtlen ekşisidir kadın göğsünde
uzamın kaypak avcuna düştüğüm gün
-ki bu kanlı oldu-
ilk tutunduğum o pürüzsüz tanrı yontusuydu
sonrası acı bir çığlık ....
................!!!!!
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta