Hiçlik Şiiri - Olcay Ermiş

bir ömür harcadım hiçliğe
saclarımda aklar çoğaldı
dizlerimin de kalmadı takati
gençliğim tükendi

bu hayatın yokuşunu çıkamaz oldum
omuzumda ağır yükler
tökezliyorum her defasında
bana mı sadece feleğin zulmü

anlatsam içimdeki deli fırtınayı
kim anlar ki beni
ben beni anlamaz
ve bilmezken kim anlar ki beni

der bir değil ki hangisi anlatayım
bu dünya ki kötülerin dünyası
kıymet bilmez değer bilmezlerin dünyası
uyamadım işte bu düzene

isyan değil benimkisi
sitem sadece
anlayana ve bilene
dost dediğimiz bile
çelme takar olmuş ne diyeyim ki daha