Hiçliğin Kıyısında Aşk

Dünya dediğin
uzun bir bekleyiştir belki;
yorgun bir akşam gibi iner insanın omuzlarına.
Belki,
mutluluk
rüzgârın avucumuzdan kaçmasıdır çoğu zaman.
Ama yine de
senin adın geçince
bütün felsefeler susar.
Çünkü sen
varlığın küçük bir itirazısın
bu karanlık evrene.
Ben,
hiçliğin kıyısında duran bir adam gibi
hayatı sorgularken
senin gözlerinde
yaşamak için bir sebep buldum.
Belki hayat
gerçekten de ağırdır,
belki sevinçler kısa,
acı uzun…
Ama gülüşün
hesaplayamadığım
garip bir umut taşıyor.
Ve eğer dünya gerçekten
kaçınılmaz bir hüzünse,
sen
o hüzne karşı yazılmış
en güzel itirazsın.
Ben de
hiçliğin ortasında
sana doğru yürüyen
inatçı bir kalbim sadece.
Aşk