Hiçbir Şeyim Yok Şiiri - Sınır Parlak

Hiçbir Şeyim Yok

Dünyanın en alçak yerine

Günden güne olurken gark

Kurtarmak için beni sark

Pamuk ellerini sımsıcak

Nazikçe koy avucuma

İstemem, çünkü koymazsın

Örtünürken gecenin sisi üstüme

Önüme çekilirken bir perde

Yay ışıktan bir huzme

Bürünmüş karanlıkları çek de

Doğ güneş gibi üzerime

Bak gözlerimin içine bir kere

İstemem, çünkü bakmazsın

Şu gerçeği lütfen kafama sok

Yufka yüreğin sevgime tok

Sokmazsın, çünkü umursamazsın

Bilmezsin de aslında

Çöken kaşlarının karasıdır

Yokluğun mukassi bir havadır

Belki hiç inanmazsın

Bazen bahar bile

Adını anarak başlamaktadır

Güllerim eğilmiş arza

Solmuştur boydan boya

Renkleri hasret senin

Denizindeki incilerin
Döküldüğü al semaya
Değdir yumuşakça

Baştan çıkarırcasına

İstemem, ediyorum hayâ

Kalemim bile yazmaz artık

Farkına varamazsın

Pamuklara sarsan da beni

Kalbimin köşesinde bile

Bir lahza kalmazsın

Sana söyleyecek hiçbir şeyim yok
Çünkü anlamazsın