HİÇ YOKTU
Adı konmamış bir boşluktu,
Sokaklar vardı ama nereye çıktığını kimse bilmezdi.
Bir gölge yürürdü önümde,
Dönüp bakınca ben miydim… emin olamazdım.
Ev dediğim yer,
Duvarların fısıldaştığı bir suskunluktu.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta