Hiç önemli değildi,
Öylesine yaşıyorduk.
Hiç kimse bizi tanımıyordu,
Engelleri yinede aşıyorduk.
Hiç önemli değildi
Arabamızın markası
Çocuklarımızın ayakkabısı ve hırkası
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta