Bana bir takvim sorma hiçlikteyiz bu zaman.
İlk kar yağdığında, ekinler harmanda sanırım.
Bilinmez bir zamandayız arsız, belirsiz.
İlkin umut sömürüldü alıştırıldık yokluğa.
Dört yanımız el, kaybettiklerimiz, kaldı rahmetiz.
Sevgili yerine koynumuz da soğuktan kül.
Artık inanmak için çok zorlamıyorum kendimi.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta