Adını hatırlatan adaşlarına rastlamak,
Artık acıtmıyor canımı,
Demek ki sahiden seninle ilgili her şey bitmiş...
Geriye bakıyorum arada bir, meraktan.
Var mısın diye, bakıyorum.
Vallahi görüş alanımda bile değilsin.
Biraz daha yol alırsam eğer,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta