Belki benim Nisan’ım, belkide Eylülümsün,
Gönül bağımda açan, gülümsün sümbülümsün,
Gülünce güller açar, dertli gönüller coşar,
Kumrular aşka gelir, bülbüller güle koşar.
Bazen çakar şimşeğin, karanlıkta rengarenk.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kutlarım çok güzel okunası bir şiir olmuş. hem şekil olarak hem dizelerdeki anlam bütünlüğü mükemmel. yürek sesiniz daim olsun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta