İncitmezdim tek insanı
Acımadan eziyorum
Tanrım bana ver cezayı
Hiç kimseyi sevmiyorum
Nasır tuttu kalbim benim
Sevda nedir bilmiyorum
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Allah-c.c-, insana yerinde kullansın diye, hem sevme hem de nefret duygusunu vermiştir İsmail bey. Bu duyguları yerli yerinde kullanır, hak edeni sever, nefrete layık olandan da nefret edersek, Bizi yoktan yaratıp bizi böyle duygularla donatan Rabbimizin rızasını kazanmış, dolayısıyla da sonsuz saadetler yurdu olan cenneti hak etmiş oluruz.
Hayırlı sınavlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta