İncitmezdim tek insanı
Acımadan eziyorum
Tanrım bana ver cezayı
Hiç kimseyi sevmiyorum
Nasır tuttu kalbim benim
Sevda nedir bilmiyorum
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Allah-c.c-, insana yerinde kullansın diye, hem sevme hem de nefret duygusunu vermiştir İsmail bey. Bu duyguları yerli yerinde kullanır, hak edeni sever, nefrete layık olandan da nefret edersek, Bizi yoktan yaratıp bizi böyle duygularla donatan Rabbimizin rızasını kazanmış, dolayısıyla da sonsuz saadetler yurdu olan cenneti hak etmiş oluruz.
Hayırlı sınavlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta