Hiç Kimse Tanıyamaz Şiiri - Dr Yusuf Polat

Hiç kimse
Tanımadı benim seni tanığım kadar
O yosun gözlerin
Güneş gibi doğardı yatağımın üstüne
Gözlerinden yansırdı
Günün ilk ışıkları
Baş başa
Uyuduğumuz uykusuz gecelerde

Gözlerinden başladı bin bir hevesle
Çıktığımız
O tarifsiz mutlu yolculuk
O bakışlar ki alır iradeyi elden
O bakışlar ki bıraksa da gözlerini
Hiç kimse
Tanıyamaz benim seni tanığım kadar