Yok sosyal hayatım yoktur faaliyet,
Hastamız kuru ekmek yer yapamaz diyet,
Alamaz ki fazla tutar maaliyet,
Zenginin gölgesi fakir hiç insan.
Örneği ben yaşıyorum bilirim,
Yetmez artmaz asgâri ücret alırım,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta