Hiç Gelmeyen Şiiri - Yücel Özkü

HİÇ GELMEYEN
Geçip gidenler birer gölge,
Hiç gelmeyenler ise boşluk…
Rüzgâr gibi esip geçen anlar,
Ve düşlerinde saklı kalan hayaller.

Bazıları tebessüm bırakır ardında,
Bazıları ise boş bir iz…
Zaman geçer, ama her yara,
Kendi hikâyesini fısıldar sessizce.

Hiç gelmeyenlerin hüznü ağırdır,
Gözle görülmez, dokunulmaz ama hissedilir.
Geçip gidenler geçer,
Ama hiç gelmeyenler, gönle kazınır.

İnsan öğrenir beklemeyi,
Ve bazı kapılar hiç açılmaz bilse de…
Geçip gidenler unutulur bir gün,
Ama gelmeyenler, kalpte ebedîdir.

Yücel ÖZKÜ
20 Mart 2026/02:01