Keşke hiç büyümesek, hep çocuk kalsaydık
Yaz tatilini bekleyip, köyümüze koşsaydık.
Eşeğe binsek, atları sulasaydık acı gölde
Harmanda oynasak, köpekleri kovalasaydık.
Ne oyuna doysak, ne oyunları bitirseydik
Her gün, avdan gelmiş tazı gibi terleseydik.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta