Hiç bir yere ait hissetmiyorum
Hiç bir eve .
Hiç bir sokağa
Hiç bir şehre ..
Kader miydi bunu hissettiren
Kanayan yaralar mi
Kanatan insanlar mi
Bilmediğim duygular içindeyim
Bilmediğim gözyaşları
Bilmediğim sahtelikler
Bilmiyorum iste ..
Kalbim bir Ucurum sanki
Kalbim harabe bir ev
Kalbim cehennemin ortasinda sanki
Kalbim ne haldesin bee .
Soyleyemedigim onca söz
Soyleyemedigim onca gözyaşı
Ağlama anne olur mu
Ağlama baba olur mu
Uzaklardan görüp noldu sana demeyin
Ne olmadığını görünce..
Ben yeterince ağladım
ben yeterince kanadim
Hickiriklarim bogazima kadar doldu
Aglamayin olurmu
Canım yanar , Kanar .
Ama ben hallederim .
Tekrar guvenir tekrar inanırım
Bende bu merhamet varken
Tekrar düşerim Tekrar çaresiz kalirim
Ağlamayin olur mu ?
Jekpot SenkaybettinKayıt Tarihi : 5.1.2026 00:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!