ey yalnızlığımın iç parçalayan depremi
hasretimin büyük harfleriyle yazılıdır her şey
yoksuldum insanın paslandığı hurdalıkta
dünyanın güneyinden geliyordu yoksulluğum
uçurumlarda boy verdim düşeceğimi bilerek
düz ovalara inmeden dağlarda dolaştırdım umutlarımı
düşlerimi sarp kayalardan aşağıya bıraktım
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta