Delirdiğimi düşündüm çoğu .çoğu gece.. "neden" dedim kocaman bir soru karşılığında, sadece küçücük bir soru aradım. İnsan neden bu kadar özlerdi ki canını yakanı.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Kendi değerini görmediği için.Ne yazık ki...
Oysa o kadar değerli ki her insan
Ona değer vermeyen yüreğe takılıp kalmak zordur.ama zamanla geçer.Sonra üzüldügü günlere üzülür insan.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta