Hezeyanlar Şiiri - Yorumlar

İlk yaramız, o sinsice parıldayan çakır dikenindendir;
Güzelliğin ardında gizlenen o yeşil, o şehvetli hile.
Çocukluğun o loş, o tekinsiz labirentlerinde yürürken,
"Ah, yaralandım!" deriz, sanki ilk defa tadıyormuş gibi kanı.
Fakat o küçük acı, tebessüm eden bir şeytandır sadece;
Geçmişin o solgun, o masum sayfalarında bırakıp onu,
Beni acıtan çocuksu dikenlerin hepsini bağışlıyorum.