Devlet malı sınırlı, ne denizdir, ne sonsuz
Evreni versen doymaz, buna göz diken domuz
Kimi zaman bir kefen bile nasip olamaz.
İnsan, yavaş eriyen, şuurlu bir parça buz
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Benzetme gayet yerinde,
"Şuurlu, yavaş eriyen buz"
İnsan!
Sanıyor ki,
Şu bedava hayat, şu gösteriş,
Şatafat sonsuz!
Yok!
"Kayıverir altından" bir gün
O buz!
Tebrikler yergiye, Suphi Bey...
Çok teşekkür ederim hocam
Saygılarımla efendim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta