Heybe Şiiri - Şevki Çiftçi

H E Y B E

Ezelden ebede giden bu yolda,
Heybemde dertlerim, bitmez kederim.
Kaderin yükünü taşır her kolda.
Heybemde dertlerim, bitmez kederim.

Yollar uzun ince, nere giderim
Kader ne yazdıysa, onu güderim.
Duam olmaz ise ben ne ederim,
Heybemde dertlerim, bitmez kederim.

Bir hırka, bir lokma yetmez mi kula?
Aldanıp kapılma paraya, pula.
Baş koyduk ezelden biz bu hak yola,
Heybemde dertlerim, bitmez kederim.

Yılların yorgun arkadaşıdır o,
Garip dervişlerin sırdaşıdır o.
Yolların sessizce yoldaşıdır o.
Heybemde dertlerim, bitmez kederim.

Ne köşkler, ne saray kalır faniye,
Ömür dediğin şey sanki saniye,
Sığar seneler bir küçük anıya
Heybemde dertlerim, bitmez kederim.

Toprak çağırırsa dillenir taşlar,
Sessizce gözümden süzülür yaşlar.
Musalla taşında bir sefer başlar,
Heybemde dertlerim, bitmez kederim.

Arı gibi döndüm her bir çiçekte,
Sır aradım durdum hep gelecekte.
Gördüm ki hakikat yalnız gerçekte,
Heybemde dertlerim, bitmez kederim.

Sırrını gizlemiş her bir arıda,
Dünyanın lezzeti kalmaz yarıda.
Gönül bal eylese, aklım geride,
Heybemde dertlerim, bitmez kederim.

Petek petek ördüm sabır taşını,
Ağuya döndürdüm dünya aşını.
Gönül bal eylemiş gözün yaşını,
Heybemde dertlerim, bitmez kederim.

Bu fani dünyada Şevki bir yolcu,
Dikkat et görmesin bizi de kolcu.
İhlassız boşadır sağcı ve solcu,
Heybemde dertlerim, bitmez kederim.

Şevki Çiftçi
26.06.2026
Gönen
Seher Vakti