Gecenin koynuna sinsice sokulurken soğuk.
Üşüyen ellerini titrek bir mum alevinde,ısıtırken.
Boynun bükülür,göz yaşların karışır.
Beyazlarını allı morlu giymiş mezar taşlarının soğuk yüzünün hüküm sürdüğü toprağa.
Bir yüzün yalnızlık, bir yüzün ölüm korkusu.
Birden bir ışık görünür uzaklardan.
Adem’den bu tarafa firari idi insan.
1000 yıllık yalnızlık uykusundan uyandı,cennetten kovulan insan.
Puslu idi hava,kan uykusu idi artık uykular i
Yitip gidenlerin ardından.
Hayatta kalmaktı onurlu olan.
Çekingen adımlarla sesiz ve ürkek
Bir gün uzaklardan bir giz gibi geldin
O büyülü şarkılarını söyleyerek
Gençliğimi geri getirdi ellerin
Sundun paha biçilmez güzelliğini
Devamını Oku
Bir gün uzaklardan bir giz gibi geldin
O büyülü şarkılarını söyleyerek
Gençliğimi geri getirdi ellerin
Sundun paha biçilmez güzelliğini




Tanıklığını sakınmasızca sunan şiirin şairine saygılarla,tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta