Gecenin koynuna sinsice sokulurken soğuk.
Üşüyen ellerini titrek bir mum alevinde,ısıtırken.
Boynun bükülür,göz yaşların karışır.
Beyazlarını allı morlu giymiş mezar taşlarının soğuk yüzünün hüküm sürdüğü toprağa.
Bir yüzün yalnızlık, bir yüzün ölüm korkusu.
Birden bir ışık görünür uzaklardan.
Adem’den bu tarafa firari idi insan.
1000 yıllık yalnızlık uykusundan uyandı,cennetten kovulan insan.
Puslu idi hava,kan uykusu idi artık uykular i
Yitip gidenlerin ardından.
Hayatta kalmaktı onurlu olan.
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Tanıklığını sakınmasızca sunan şiirin şairine saygılarla,tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta