Turgut Uyar'ın bozlak makamı gibiyim a dostlar
Yan komşudan dolan çatal kaşık sesleri eşliğinde seriyorum sofrayı her akşam
Oturup bi' kaşık sallıyorum
Sonra karşı tarafına geçip sofranın bi’ kaşık daha
Yemeden
Erkenden doyuyorum
Kendimle konuşmaya çalıştıkça
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta