Arasındayım ben ikilemlerin
Esiriyim uzun, pek elemlerin
Devâm Rabb'dir bana o âlemlerin
Şükrüm, borcum, vefam yalnız onadır.
Dermanı olmayan bir dert yoktur ki
Allah'ın vaadi sana çoktur ki
Bu duyguya karşı karnım toktur ki
Öfkem O'na değil, yalnız sanadır.
Konuşsana niçin çıkmaz gür sesin?
Farklı kişilik mi, kimsin sen nesin?
Yol yanlış, hâl kötü, kesik nefesin
Bu suç akla değil, yalnız canadır.
Duygusuzum ya da değilim belki
Dertler sırasıyla başlar bir, iki...
Konuşur, hiç susmaz bu içimdeki
Çok doğrudur ama karavanadır.
Yanımdasın her an, hiç ayrılmadın
Nice dertler geçti, hiç savrulmadın
Dimdik ayaktaydın, hiç yıkılmadın
Huzur ve mutluluk şimdi sanadır.
Ne yapsam nafile, her şey yazgıdan
Tüm bu sıkıntılar yanlış algıdan
İnsan, takıntıdan ve ön yargıdan
Kendini bitirir hep biamandan
Başkasına asla tahammül etmez
İşte tam bu yüzden dertleri bitmez
Bitmez ve kendi de kendine yetmez
Yetmez ve kaybolur kara dumandan
Ey kibri kendinden büyük olan zat!
Onu yen! Yoksa bir hüsranla haşat
Olursun, yenersen ancak o vakit
Yardım gelir, Samed olan Rahman'dan
Kayıt Tarihi : 2.09.2026 16:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
18.11.2025 tarihli şiirim




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!