Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Her zafer kazanmak değil diyorsunuz.
Kimi zafer kaybetmekten daha çok acı verir insana,
Tebriklerle, esenlikle
Öyle tabi kim yapabilir ki insanın kendisine yaptığını yaşattığın ne yaparsa kendine yapar insan
Kazanırken neler kaybediyor insan
Öyle değil mi?
İnsan en çok kendine acımasız oluyor. Ve bitmiyor hesaplaşma...,
Çok güzeldi çok bizden...
Sevgilerimle..
geçti o günler
yaprağın yeşil olduğu o günler geçti
gök rengi düşler
Tebrikler yüreğinize sağlık...
Evet
O hesaplaşma eninde sonunda,
Yeter ki "sorgulama yeteneği", aklı, mantığı devre dışı kalmasın!
İpotekli olmasın yani, "İRADESİ..."
Ne derler,
"Yanlış hesap Bağdat'tan döner..."
Bizimki daha yakın,
Belki Üsküdar'dan
O kadar...
Bir tercih,
Bizim tercihimiz, "daha iyisini" düşlediğimiz...
Suistimal edildiğini öğrenince de tam tersi, kırgınlıktan ötesi, öfkeye dönüşen...
Sanırım doğru anladım,
Tebrikler şiire Nuray Hanım...
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta