Hesaplar tutmuyor Şiiri - Murat Ülkü

Hesaplar tutmuyor gönül hanende,
Mantık derya olsa, ruhun sinede.
Aşkın kanunu var her nişânede;
İki candan biri gitti mi biter,
İkiden bir çıkınca, koca bir sıfır.

Sayılara sığmaz gönlün sancısı,
Yürekte dinmiyor aşkın acısı.
Ey dünya mülkünün son yabancısı;
Biri eksilince her şey silinir,
İkiden bir çıkınca, koca bir sıfır.

Zannetme ki kalır geride yarım,
Yar eksik kalınca söner her varım.
Talana uğrar da bütün efkârım;
Varlık deryasında yokluk bilinir,
İkiden bir çıkınca, koca bir sıfır.

Mantıkla çözülmez sevda düğümü,
Gözyaşıyla sular gönül bağımı.
Devirir ömrümün yüce dağını;
Yarımdan bir bütün asla kurulmaz,
İkiden bir çıkınca, koca bir sıfır.

Gönül terazisi akılla tartmaz,
Yar yanın boş ise dertlerin bitmez.
Dünya senin olsa, bir adım gitmez;
İki candan biri düştü mü yere,
İkiden bir çıkınca, koca bir sıfır.

Ne sayı ne rakam, ne de bir hane,
Aşkın vadesinde her şey bahane.
Yıkılır saraylar, o muazzam hâne;
Varlığın içinde yokluk başlar da,
İkiden bir çıkınca, koca bir sıfır.

İki yarım elma bir bütün etmez,
Ruhun yarısıysa ömür de yetmez.
Ateşin sönse de dumanın tütmez;
Yarısı çalınmış devran yitiktir,
İkiden bir çıkınca, koca bir sıfır.

Zamanın çarkına takılır kalırsın,
Kendi boşluğunda nefes alırsın.
Koca bir hiçe mi ortak olursun?
Menzil silinir de, yollar daralır,
İkiden bir çıkınca, koca bir sıfır.

Güneş doğsa bile her yer karanlık,
Dünya saltanatı inan bir anlık.
Aşkta geçerliymiş mutlak yalanlık;
Gidenle gidermiş bütün bir âlem,
İkiden bir çıkınca, koca bir sıfır.

Garip Murat der ki; mizan kurulmaz,
Aşkın hesabına akıl yorulmaz.
Yar gitmişse eğer, adres sorulmaz;
Koca bir evrende kalırsın tenhâ,
İkiden bir çıkınca, koca bir sıfır.