Gözlerim dolu dolu
İçim ağlıyor yağmurda
Ellerim ıslak ruhum sessiz geziyor gece yarısı
Mis gibi kokan toprak içimde açan gülle yaşıyormuşum heryerde
Susamışım aşk kokan gecelere
Sensizlik bile ölümden betermiş ümitsiz gecelerde
Gitarımdan acı bir ses geliyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta