Düşlerimi çalan bu kentin gecelerine
İsyanımı kustum,herkesin uyuduğu vakitlerde.
We seni benden uzaklaştıran herşeyden bir kez daha nefret ettim,
Güneş batmaya hazırlanırken.
We seni düşünüp aşkını yaşadım,
Güneş ağaçsız dağların arkasından doğarken.
Ay varken,sen yokken...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta