Bir gülüşü vardı,en koyu geceyi maviye boyardı.
Gözleri ay ışığı, saçları yakamoz, gülüşü devrim.
Sarılsa umut,dokunsa ateş, öpse özgürlük...
Ve birgün herşeyi unutup,elime hançeri verdi...
Dünyayı değiştirebilirdi, bakmaya doyamadığım
Saçlarını okşarken dururdu sanki o saçma zaman.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta