Ne senden geçmek
bir kayıptı,
ne de seni sevmek
bir hata…
Her adımda
kendi içime yürüdüm,
ve her vedada
biraz daha tamamlandım.
Kalmak da bendendi,
gitmek de.
Ama en çok
kendime dönmekti özgürlük…
Zamanla öğrendim ki
her ayrılık,
bir yeni başlangıca gebeymiş,
her hüzün,
bir iç bahar kokusunu saklarmış.
Ve en derin yaralar bile
bir gün iyileşirmiş;
çünkü kalp,
sevgiyle yeniden doğan bir bahçeymiş.
S.GÖL
Kayıt Tarihi : 21.7.2025 14:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!