dışarda pişmanlık,
odanda yaprak kımıldamaz.
hayatın bir kağıt,
sabitlenmiş kelimelerin oynamaz.
yazılmış bir yazıdır alnına:
hangi kader güldürür?
hangi şehir seni yaşama götürür?
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Her şey iki ama Allah tektir ve yalnızlık ona mahsustur dilinize sağlık
Haşim Kalender.
'Evrenin ciğerlerine doldur sisi,' .........bir araya getiremediğimiz iki'leri kapattık........evreni boğduk sisle...... ve yeni bir dünyaya doğduk.....................aslında daha kaliteli yorumları kaldırabilecek çok güzel bir şiir........tebrikler Sn.Taş.......saygılarımla..........Saniye Sarsılmaz
güzel şiirin şairini yürekten kutlarım
saygılarımla
Abdulsemet Telimen
yavuz ca olmuş.. hemde taş gibi.. ağır.. kaldırabilene aşk olsun.. tebrikler..
güzel anlatım..iyi final...
tebrikler
saygılar
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta