1998,İstanbul Bahçelievler
Ne zaman bitti desem başladım
Ne zaman kaybettim desem kazandım
Ne zaman kaybolsam o zaman buldum
Dünya bu işte yaşadım yaşadım anlamadım
Ağladıkça en beter anda bile gülebilmeyi anladım
Dünya bu işte sevgilim,batmamışsa hala o son umut;
Bir ay ışığının gölgesinden günaydın!
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta