Bir varmış bir yokmuşla başlayan masal gibidir HAYAT
Daha söze başlamadan hikaye biter
Öyleyse bu Dünya ne kırmaya
Ne de incitmeye değer
Herkes nasibi kadar acı çeker
Ve kısmeti kadar mutluluk ekmeğinden yer
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta