Herkes yoluna Şiiri - Muhsin Yener

Aptal derler, kötü derler,
Hasta derler, hasta eder.
Deli derler, deli kılar,
Soğuk derler, ruhu deler.

Bilmezler ki ne yaptığın,
Ne istediğin saklıdır.
Çok konuşur, boş söylerler,
Yalanları saklıdır.

Uzağa iter durmadan,
Sonra döner, terk ederler.
Korkar kaçar gölgeler gibi,
Yükü sana yük ederler.

Yalnız bırakır, suç bulurlar,
Sebep dizer yalnızlığa.
Ne görürler ne de bilir,
Kördür bakış dünyaya.

Yükü yine sen taşırsın,
Alışırsın sessizce.
“Değiştin” der, zor der sana,
Zorda bırakır gizlice.

“Boşver” derler, boşverirsin,
Sonra yine suçlar seni.
İçten içe kemirirler,
Söndürürler ışığını.

“Yaparsın” der, yol vermezler,
Önüne duvar örerler.
Susarsın sen, uzun uzun,
Sessizliğe gömerler.

Filmler, yazı, duman olur,
İçin için tükenirsin.
Kendi özün silikleşir,
Başka biri olursun.

Yapma bunu hiç kimseye,
Kendinden vazgeçme sakın.
Bir kimliktir en kıymetli,
Kendi özün, en yakın.

Saygı duyan kalır yanında,
Duymayan gider yoluna.
İşte hayat bu kadar net,
Bırak herkes yoluna.