Herkes Bir Gün Gider Şiiri - Eray Yalçın

Güneş doğar ama, akşam batacak
Herkes bu dünyadan, elbet kopacak
Tutunmak istesen, kayar ellerin
Sessizliğe bürünür, bütün dillerin

Yanında sandığın, gölgen gibidir
Karanlık çökünce, o da silinir
Kimseye güvenme, sonsuz aşk diye
Ayrılık en büyük, acı hediye

Gidenler dönmüyor, yollar kapalı
Yürekler yorgun ve, kalpler yaralı
Ya bir gün ansızın, çekip giderler
Ya da bu hayata, veda ederler

Kapılar kapanır, sesler kesilir
Hatıralar bir bir, yere serilir
Kimi bir bavulla, çıkar kapıdan
Kimi de ayrılır, fani yapıdan

Gözyaşı dökülür, boş sokaklara
Hasretler eklenir, uzaklara
Ölüm ya da gidiş, farkı yok inan
Yalnızlık gerçektir, gerisi yalan

Gidenler dönmüyor, yollar kapalı
Yürekler yorgun ve, kalpler yaralı
Ya bir gün ansızın, çekip giderler
Ya da bu hayata, veda ederler