Çıkımsız bir yokuş sırtından
Diplerine yapraklarını döküp bırakan bir göçün hikayesinde hazan
Bilmem ki...
Neresindeydin sen bu eli ayağına dolaşan güzünce vaktin
Hangi hüzüncesiydin uçakları uçarken yarının demir kuşlarının
Bilmem ki martinli mavzerli ölüm kusarken gökyüzünden yeryüzüne insan çirkinliği
Beyazlığını yitiren bir inci eskisinin
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta