Her şeyi unut Şiiri - Murat Ülkü

​Her şeyi unut, ama bir şeyi unutma...
Ben sana sevmeyi öğrettim.
Gidiyorum diye silme izlerimi,
Her adımda bir hatıra bıraktım.
Karanlık sokaklara sor sesimi,
Ben en çok senin için yandım.

Bütün alfabeleri sil at zihninden,
Diline dolanan o ismimi de unut.
Vazgeçtim artık sahte yeminlerinden,
Sadece tek bir gerçeği aklında tut:
Ben sana sevmeyi öğrettim.

Gidiyorum diye sanma ki biter bu sızı,
Rüzgâr her estiğinde kokumla dolacaksın.
Gökyüzünden söküp alsan da her yıldızı,
Kendi karanlığında beni arayacaksın,
Çünkü ben sana yanmayı öğrettim.

Yüzüne vuran her yağmur damlasında,
Sana anlattığım o masalları hatırla.
Boğulurken hayatın sığ sularında,
Tutunacak bir dalın kalmadığında;
Ben sana tutunmayı öğrettim.

Kapat kapılarını, pencereni sıkıca ört,
İçerideki sessizlik benim feryadımdır.
İster bin yıl yaşa, ister dert üstüne dert,
Seni ayakta tutan o gizli tılsımdır;
Çünkü ben sana sabretmeyi öğrettim.

Zamanın elleri saçlarını ağartırken,
Bir şarkı çalacak aniden, hiç ummadığın.
Güneş senin ufkunda sessizce batarken,
Anlayacaksın ki o vazgeçemediğin;
Ben sana özlemeyi öğrettim.

Mürekkebin bittiği yerde başlar sızın,
Beyaz kâğıtlar sana cellat kesilecek.
Silinse de gökyüzünden o son yıldızın,
Adım her satırda yeniden dirilecek;
Çünkü ben sana yazmayı öğrettim.

Harf harf dökülürken ömrün ellerinden,
Kelimelerim birer pranga gibi kalacak.
Kaçamayacaksın kurduğun o cümlelerden,
Yazdığın her dize yine beni anlatacak,
Çünkü ben sana anlatmayı öğrettim.

Şimdi al bütün harfleri, kendi dilini kur,
Benim adım geçmeyen bir tek hece bulamazın.
İster suskunluğa gömül, istersen öylece dur,
Benim bittiğim yerde sen asla olamazsın;
Çünkü ben sana yaşamayı öğrettim.

Şimdi ardına bakmadan gidebilirsin uzaklara,
Benden öğrendiğin her şey senin tek servetin.
Düşersen sığındığın o sahte kucaklara,
Hatırla; bendeki cennetti, senin seçtiğin ise gurbetin...
Ben sana "bir" olmayı, "biz" olmayı öğrettim, sen "hiç" kalmayı seçtin.