Yaşlı bir dedenin asasındaki taşıdığı yükmüşüm
Kanadı yaralı bir güvercin gibi uçmuşum
Nasırlı elleri ile iş yapan kadınmışım
Bebeğinin ilk adımları gibi devrilip kalkmışım
Rüzgarı içime alıp inancımla esmişim
Denizin dalgasındaki falez gibi oyulmuşum
Çöküşümle yeni şekle bürünmüşüm
Taşların dilini öğrenip duvarlarla konuşmuşum
Ağaçlar kurumuş içimde, bir kalemim kalmış
Onunla da beyaz sayfalara “inanç “ diye yazmışım
Üşümüşüm de, yine siyah yorganımı yakmışım
Mahşerin karanlığında yoluma ışık bulmuşum
Her şeye rağmen yıkılmamışım..
Her şeye rağmen (ben) olmuşum.
Yasemin Tanık
Kayıt Tarihi : 3.2.2026 09:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!