Uyandığımda; her şey yerli yerindeydi, ben dahil. Pantolonum yerdeydi, gömleğim sandalyenin kuzey tarafında asılmış şekilde duruyordu. Atletim yorganın üzerinde. Çorabımın biri yatağın sağında, diğeri solunda.
Pencere yerindeydi. Perdeler asılmış bir ceset gibi olduğu yerde duruyordu. Abajurlar hala açıktı. Küllük hala doluydu. Yemek yediğimiz masanın üzerinde ki malzemeler hiç bozulmamıştı, kadehler aynı şekilde duruyor, tabaklar aynı hizada, bıçaklar hala sırtımda duruyordu..
Sokaklar yerindeydi. Caddeler keza öyle, gökyüzü hala mavi, güneş hala sarı, odam hala şehvet kokuyordu. Duvarlar yerindeydi, halıya dökülmüş şarap ben uyanmadan az önce kurumuş. Cep telefonum, cüzdanım hepsi yerli yerindeydi...
Üstelik pikapta hala aynı parça çalıyordu. My woman...
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta