Gitmek büyüklük gerektiren bir olgudur. Olgu diyorum çünkü gitmek insanı olgunlaştıran bir eylemdir.
Gitmek, yürümektir. Boynu bükük, dudağı kuru bırakmaktır, yalnız kalmaktır, sesli ağlamaktır...
Ben gitmek nedir bilemedim. Çünkü büyüklük gerektiren bir olgum yoktu, henüz on dört yaşındayım, beynim vücudumdan terk.
Herhangi bir rengim yok, gök kuşağını hiçbir zaman sevemedim ve yazdığım şiirlerde hiç ilkbahar rüzgarları esmedi, ben hep kıştım, ben hep yalnız, ben intihar yüklenmiş hayatın bir vagonuydum..
Ben kalandım, acıyı boynuma kolye yapandım...
Haliç'te bir vapuru vurdular dört kişi
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı
Devamını Oku
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta