İlk defa bu kadar acıyor sol yanım.
İlk defa yara alıyor umutlarım.
Hayatın neresindeyim?
Ceplerimdeki umut kırıntıları kimlerden vasiyet bana?
Bir bilinmezliğin tam da ortasındayım. Büyümeyi canla başla istemiştim oysa. Şimdi dört duvar odam bile yabancı. Sıradan geliyor her şey.
O kadar tanıdık ki etrafımda dönen dolaplar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta