Her şarkıda sen çıktın karşıma
Bir şarkı değil... her nota, her susuş
Müziği kapattım, sesi kıstım
Çünkü sessizlik bile senin fısıltın oldu
Duvarlar bile adını fısıldıyor artık
Anladım ki bazı ayrılıklar bitmez
Sadece alışırsın acısına...
Ben alışamadım
Her gün yeniden ölüyorum,
Her gün yeniden gömüyorum seni içime
Şimdi soruyorlar "neden gülmüyorsun?"
Keşke bilseler...
Gülmeyi unutmadım
Sadece gülüşümün yarısı sende kaldı
Diğer yarısıyla yaşıyorum ben
Yarım insan gibi
Ben yarım gülersem
Sen yarım kalırsın diye korkuyorum
Çünkü sen yokken bile
Gülüşümle seni tamamlıyorum
Bir gün dönersen diye sakladım o yarımı
Nefesimin en derin yerinde
Toz tuttu, paslandı belki
Ama hâlâ senin ölçünde
Biliyor musun?
En çok gülmek istediğim anlarda ağlıyorum
Çünkü tam gülemiyorum...
Tam gülsem, seni unutmuşum gibi olacak
Ben seni unutmak için mi yaşıyorum sanıyorsun?
Yarım kaldım işte...
Ne seninle tam,
Ne sensiz hiç...
22.06.2026
Kayıt Tarihi : 22.06.2026 21:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!