Her sabah aynı kaygıyla uyandım, ne fayda,
Güneş doğsa da içime hiç işlemedi, kör.
Yanlış umutlara gönül bağladım, ziyan, sayda,
Bu dünya kalbime merhamet dilemedi, zor.
Yüreğim buz tutmuş bir nehir, akmaz durulmaz,
Taşımaktan yoruldu bütün dertleri, bil.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta