Yalnızım hem de eşsiz odamda tek başıma
Anamla bacım bakar yemek içmek aşıma
Ömür ne çabuk gitti bak elli beş yaşıma
Olmadı çok uğraştım yoktur ki seçemedim
Odamda çok sessizlık yalnızlık sıkınırım
Yanımda dert yananım yoktur yıkınırım
her bir yerde konuşmam utanır çekinirim
Engel olan hayattan bir türlü geçemedim
Ömrüm boşuna gitti dersem Allah gücenir
Hayat elbet son bulur her ne olsa tükenir
Bazen ben hayatımdan bazen hayat utanır
Yaşamın bir renginden gömleyin biçemedim
Gam bu gamdır işte hasret beni bitirir
Bir bakalım gemisi beni nere yetirir
Korkum yoktur bilirim birgün beni yitirir
Kavuşmak şerbetinden bir yudum içemedim
17.9.2025 - Erbil
Şemsettin Veli ErbilliKayıt Tarihi : 27.06.2026 22:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!