Her Dönemde Aşk
İlk çağın taş devrinde, mağara duvarları arasında yankılanan adımlar vardı.
Ateşin ışığında titreyen eller, av sırasında paylaşılan dokunuşlar…
Bir taş çizgisi, bir figür, sessiz bir “seni seçtim” fısıltısıydı.
Geceleri gökyüzüne bakarken eller birbirine karışır, yıldızlar kadar uzak ama aynı zamanda yakın olurdu.
Her dokunuş hayatta kalmanın ortağıydı, aşkın ilk biçimi bu sadelikte gizliydi.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta