Gerçekler var biliyorsun ama söyleyemiyorsun,utanıyorsun
Dilin bir türlü çözülmüyor sende seviyorsun
Tam açacaksın kendini,dökeceksin içini bana
Yüzün kızarıyor mahçup bir ifade
Boş ver diyorsun bir dahaki sefere
Ben günlerdir,haftalardır didiniyorum
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta