Yaşamadım yaşamaya çalıştım ben çalıştıkça
O batırdı anladım ki yaşamak çalışmakla ilgili
değilmiş
Bir ömür bir ipin üzerinde karşıya geçmeye çalıştım
bir ip cambazı gibi karşıya geçince kurtulacağımı sandım ne hayal ettiğim karşıya geçebildim nede ipin üzerinde yaşayabildim
En sonunda ipten düşütüm yedi kat yerin dibindeki cehenneme indim yıllarca oradan haykırdım ne sesimi
duyan nede duymak isteyen olmadı yıllarca orada bir
başıma bir yılan gibi süründüm durdum
Bu hale düştükten sonra aynı gün ölümü kabul ettim
yıllarca Allah-a yalvardım yaşatmadın öldür bari dedim
fakat kulları gibi Oda duymazlıktan geldi çaresizce
yıllardır acılar içinde kıvrandım durdum benim dostum
sadece şiirlerim oldu bu sebeple bu günlere kadar
geldim bir dakika sonrasını kestiremiyorum zamanın
geçmemesi benim en büyük düşmanım oldu zaman
beni her an öldürüp öldürüp diriltmektedir
İlyas Ateş
Kayıt Tarihi : 18.3.2026 10:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!